Λίγα λόγια για την κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α και την σημερινή κατάσταση

Του Γιώργου Σταύρου

Καταρχήν να τονίσουμε πως είναι πολύ νωρίς για να κρίνει κάποιος την κυβέρνηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α είτε θετικά είτε αρνητικά.Πρέπει να δώσουμε χώρο και χρόνο για να δούμε τις προθέσεις τους,Είναι γεγονός όμως πως η κυβέρνηση αυτή δεν φαίνεται να είναι σαν τις άλλες.
Σίγουρα καμμία ''αριστερή'' κυβέρνηση ακόμα και αν το αριστερή μπαίνει σε εισαγωγικά δεν μπορεί να συγκριθεί με καμμία άλλη απο αυτές που τόσα χρόνια κυβερνούσαν την Ελλάδα.
Και επίσης να υπετονίσουμε πως ακόμα και αν -ευχόμαστε όχι- μας απογοητεύσει δεν πρόκειται να νοσταλγήσουμε ποτέ το προηγούμενο καθεστώς της λιτότητας και δεν θα κινηθούμε ποτέ ξανα προς τα δεξιά.
Έτσι κι αλλιώς ο στόχος της κριτικής μας δεν είναι η αριστερά αλλα τα εισαγωγικά της.
Μέχρι στιγμής λοιπόν οι κινήσεις της κυβέρνησης βρίσκουν τον λαό να ενθουσιάζεται και φυσικά να τις στηρίζει.Είναι πολύ θετικό το οτι δεν πήρε πίσω όσα είπε προεκλογικά και οτι θα προσπαθήσει να ανακουφήσει τα λαικά στρώματα έστω και με λίγα πράγματα.
Είναι επίσης γεγονός πως ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις όπως οι διαδηλώσεις στήριξης της κυβέρνησης,καθώς και μια σειρά εξαγγελιών που ποτέ αλλοτε δεν ακούστηκαν απο κυβερνών κόμμα.
Για εμάς σαφώς είναι πολύ ικανοί και σίγουρα δεν είναι ψεύτες , αλλά κάνουν ένα μεγάλο λάθος το οποίο θα τους βγάλει ψεύτες.Το λάθος είναι η κίνηση ''εντός ορίων και εντός πλαισίων!'' που δεν θα τους αφήσει σίγουρα περιθώρια για να κάνουν τις αλλαγές που θέλουν να κάνουν.
Κατα την γνώμη μου όσα ακούγονται απο την κυβέρνηση με βρίσκουν σύμφωνο αν δεν προσπαθούσα όμως να δω και πίσω απο τις λέξεις.Φοβάμαι πως το εντος ορίων θα τους αναγκάσει να βάλουν και το ''αλλά'', και οτι τα μνημόνια απλα θα αλλάξουν λέξη.
Καποια τρελή κωλοτούμπα μέχρι στιγμης μπορεί να μην είδαμε αλλά είδαμε δεκάδες μικρές ''τουμπίτσες''.
Το θέμα είναι οτι ο λαός και δυστυχώς μεγάλη μερίδα του αγωνιζόμενου λαού και οχι των ''καναπεδάκηδων'' έκανε μεγάλες εκπτώσεις στις ιδέες του μπροστά στο ρεαλιστικό.Και εμείς λέμε ας είναι...Ο λαός εξ άλλου αυτή τη στιγμη έχει μεγάλη αναγκη ακομα και τα ψίχουλα.Το θέμα είναι ομως οτι πέσαμε στις εκπτώσεις των εκπτώσεων! 
Δεχθήκαμε το πρόγραμμα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α ως ρεαλιστικό και φιλολαικο αν και δεν μας κάλυπτε πλήρως γιατί είχε ηδη χαμηλώσει τον πήχη σχετικά με τα ''θέλω'' της αριστεράς.Όμως αυτό που με τρομάζει είναι οτι βλεπω οτι ο κόσμος είναι διατεθιμενος να δεχτεί και άλλες εκπτωσεις,δηλαδη αν και οσα υποσχόταν ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α ηταν ψίχουλα τωρα ακομα και 3/10 να κάνει πάλι ικανοποιημένοι είμαστε.Και ετσι θα υποπέσουμε με τα χρόνια σε όντως ενα δεύτερο ΠΑΣΟΚ.

Ναι,να γίνει πάταξη της φοροδιαφυγής αλλά απο ποιούς ? Απο τον εργαζόμενο που στην χειρότερη περίπτωση δεν χτυπάει μια απόδειξη ή απο τους ζάμπλουτους εφοπλιστές που έχουν δις.ευρώ μαύρου χρήματος?
Ναι,να γίνει ανάπτυξη στην Ελλάδα αλλά για ποιούς? Για ακόμα μια επένδυση που θα είναι κερδοφόρα για την οικονομική ολιγαρχία δίνοντας εξευτελιστικά μεροκάματα?
Οχι,να μην γίνουν άλλες ιδιωτικοποιήσεις! Ούτε κάποιες! Κανένα ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας,ούτε ''δανεικά''.

Πρέπει να γίνει κατανοητό πως αν δεν έρθουμε σε ολική ρήξη με τον καπιταλισμό δεν πρόκειται να σταματήσει η εκμετάλλευση μας.Αυτο που γίνεται αυτή τη στιγμη είναι διαπραγμάτευση για καλύτερους όρους σκλαβιάς! Αλλά καμμία αναφορά για τερματισμό της σκλαβιάς!
Είναι σαν τα πρόβατα να επαναστατήσουν και το αιτημά τους να είναι καλυτερες συνθήκες σφαγής!
Τερμα λοιπον στις αυταπάτες,τίποτα δεν θα είναι ουσιαστικό αν δεν τα αλλάξουμε όλα,Αν δεν αλλάξουμε απο τη ρίζα αυτό το σύστημα.Και αυτο δεν αλλάζει εντος πλαισιων!
Το πρόβλημα είναι και εσωτερικό,δεν φταίνε μόνο οι κακοί Γερμανοί για αυτό που ζούμε,αλλά το θέμα είναι να κόψεις κάθε εξωτερική παρέμβαση στα εσωτερικά σου για να πετύχεις.Και αυτό δεν θα γίνει οσο η ΕΕ κάνει κουμάντο στην διακυβέρνηση της χώρας.Εκείνη όμως έχει τα πλαίσια της και δεν είναι δικη σου επιλογή αν θα κινηθείς εντός!οσο βρίσκεσαι εντός!

Επίσης πρεπει επιτέλους να δουμε πως το μελλον μας βρίσκεται μονάχα στα χέρια μας και οχι σε καποιους σωτήρες που πουλάνε ψεύτικες ελπίδες οτι γίνεται να εξανθρωπιστεί ο καπιταλισμός.
Με τους δικους μας αγώνες καθημερινά,στον δρόμο,στην δουλειά,στην γειτονιά.
Σκεπτόμενοι παγκόσμια και δρώντας τοπικά.Αυτοοργανωμένα και συλλογικά,έτσι μόνο θα διεκδικήσουμε!
Και απέναντί μας στην ουσία δεν ήταν ούτε και είναι μονο μια κυβέρνηση,γιατι κυβερνηση είναι η βιτρίνα.Η πραγματική μάχη δίνεται ενάντια σε εκείνη την οικονομική ολιγαρχία , ενάντια σε εκείνο το 1% που έχει πλουτίσει εν μέσω κρίσης πατώντας στα δικά μας πτώματα,εκείνους που έχουν κλέψει τόσα χρόνια τους καρπους της εργασίας μας,εκείνους τους ''ιδιώτες'' τους μεγαλοεπειχηρηματίες , τους βιομήχανους και τους εφοπλιστές,τους εργολάβους και  πασης φύσεως αφεντικά,τις τράπεζες και τις πολυεθνικές γιατί ΑΥΤΟΙ δημιουργησαν ένα χρέος που ομως ΕΜΕΙΣ πληρώνουμε.Και τα χρήματα που πληρώνουμε πανε παλι σε εκείνους για να ''αναπτυχθουν'' και να μας πετάξουν ενα ξεροκόμματο μέχρι να μας πιουνε πάλι το αίμα.
Όλους αυτούς λοιπον στήριζαν τοσα χρόνια οι κυβερνησεις,και εκει είναι που θα φανεί η σημερινη κυβερνηση ΣΥΡΙΖΑ,στο αν δηλαδη καταφέρει να τα βαλει με αυτην την τάξη , και επιτέλους να παέι κόντρα στα συμφέροντα όλων αυτών των κηφήνων για να ανακουφίσει τον λαό.
Θα το κάνει όμως??

“Απ’ τα τσακάλια δεν γλιτώνεις με ευχές και παρακάλια”

    Παρατήρηση 1^η: Ο κ.Σόιμπλε δήλωσε ότι «λυπάται τους Έλληνες». Μας λυπάται διότι ως Έλληνες δεν έχουμε, όπως είπε, την κυβέρνηση που θα μας ταίριαζε… Ο κ.Σόιμπλε είναι το ίδιο πρόσωπο για το οποίο πριν λίγες μέρες ο κ.Βαρουφάκης δήλωσε (συνέντευξη στην γερμανική εφημερίδα «Stern») ότι«είναι ίσως ο μόνος Ευρωπαίος πολιτικός με πνευματική ουσία»…

    Παρατήρηση 2^η: Ο ελληνικός λαός προφανώς δεν θα πάρει την άδεια του κ.Σόιμπλε αν θα έχει κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ, τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, ή το Κόμμα Κυνηγών.  Είναι υπόθεση και απόφαση του ελληνικού λαού. Την οποία δεν έχει καμία υποχρέωση να την θέτει υπό την έγκριση «πνευματικών προσωπικοτήτων» τύπου Σόιμπλε. Τη «λύπησή του» επομένως ο κ.Σόιμπλε να την κρατήσει για τον εαυτό του. Όσο για τον ελληνικό λαό, αν έχει μια υποχρέωση, είναι αυτή: Να αναλογιστεί την αναγκαιότητα της απεμπλοκής του από το είδος των «εταιρισμών» και των «συμμαχιών» στις οποίες έχει εμπλακεί η Ελλάδα. Και οι οποίες απαρτίζονται από «συμμάχους», «φίλους» και «πνευματικές φυσιογνωμίες» με ιταμές συμπεριφορές και παρεμβάσεις τύπου Σόιμπλε.

    Παρατήρηση 3^η: Μετά και τα όσα προέκυψαν στο προχτεσινό «Eurogroup», σε αυτή την αρένα των εκβιαστών, των τρομοκρατών, των πιέσεων και των τελεσιγράφων, προστέθηκαν μια ακόμα ασφαλής απόδειξη: Μέσα σε αυτό το «Κολοσσαίο», όπου βασιλεύει το «δίκαιο» και η ιταμότητα των ισχυρών, δεν υπάρχει χώρος για «ισότιμη» και «δημοκρατική» διαπραγμάτευση. Στο Κολοσσαίο το ερώτημα ποτέ δεν ήταν τι θα κερδίσεις. Το έχουμε επισημάνει και θα το επαναλάβουμε: Στο Κολοσσαίο το πολύ – πολύ που μπορείς να ελπίζεις είναι να αγωνιστείς για το ποια κομμάτια από τη σάρκα σου θα περισώσεις. Το έχουμε επισημάνει και θα το επαναλάβουμε: Άλλη οδός για μια Ελλάδα κυρίαρχη και ένα λαό με προκοπή και με ολόκληρη αξιοπρέπεια δεν υπάρχει από την οδό τηςρήξης και της εξόδου από την ΕΕ με όρους ανατροπής όλου του συστήματος της κυριαρχίας των μονοπωλίων.

    Παρατήρηση 4^η: Ταυτόχρονα με την απροκάλυπτα εκβιαστική και τελεσιγραφική συμπεριφορά των «εταίρων», από το προχτεσινό «Eurogroup» προέκυψε ένα ακόμα δεδομένο: Προέκυψε η δήλωση του κ.Βαρουφάκη ότι ήτανέτοιμος και ευτυχής να υπογράψει ένα σχέδιο απόφασης που του παρουσίασε ο κ.Μοσκοβισί, ο αρμόδιος επίτροπος της Κομισιόν. Σε αυτό το αποκαλούμενο και«τελικό προσχέδιο Μοσκοβισί» διαβάζουμε (http://www.enikos.gr/economy/298316,Pio_konta_stis_ellhnikes_8eseis_to_prosx.html) να γίνεται λόγος για «επέκταση της παρούσης δανειακής σύμβασης…».  Αλλά αυτή η δανειακή σύμβαση, την επέκταση της οποίας ήταν έτοιμος και ευτυχής να υπογράψει ο κ.Βαρουφάκης και την παράταση της οποίας αναμένεται να ζητήσει επισήμως σήμερα η κυβέρνηση, είναι:

    α) Η Δανειακή σύμβαση με την οποία η Ελλάδα έχει τεθεί υπό το Αγγλικό Δίκαιο και με την οποία ο ελληνικός λαός έχει αποστερηθεί κάθε ασυλία των περιουσιακών του στοιχείων. 

    β) Η Δανειακή σύμβαση που στη σελίδα 59, παράγραφος 8, απερίφραστα αναφέρει: «Η διαθεσιμότητα αυτής της Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης εξαρτάται από τη συμμόρφωση της Ελλάδας με τα μέτρα που εκτίθενται στο Μνημόνιο...».

    Με βάση δηλαδή τα περίφημα αυτά «νομικά κείμενα», για τα οποία τόσος λόγος γίνεται, το Μνημόνιο και η Δανειακή σύμβαση δεν είναι «δύο διαφορετικά πράγματα», όπως και χτες ισχυρίστηκε ο κ.Τσίπρας. Είναι – αντίθετα - οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Και εφόσον είναι έτσι τότε τίποτα το «ευτυχές» δεν προμηνύει μια κυβερνητική υπογραφή για την επέκτασή της. 
    Παρατήρηση 5^η: Κατόπιν όσων είδαμε στο «Eurogroup» και όσων θα ακολουθήσουν, ό,τι κι αν προκύψει από τις επόμενες κι από όλες τις διαπραγματεύσεις, ας κρατήσουμε σαν φυλαχτό την ορμήνια του μεγάλου παππού των γραμμάτων και των λαϊκών αγώνων, του Κώστα Βάρναλη:

«Απ’ τα τσακάλια δεν γλιτώνεις

με ευχές και παρακάλια»

    Ας κρατήσουμε και την διδαχή του, την χιλιοεπιβεβαιωμένη στην μακρόχρονη Ιστορία αυτού του λαού:

«Κι (…) Αν είν’ ο λάκκος σου
πολύ βαθής,
χρέος με τα χέρια σου
να σηκωθείς».

***

    Υστερόγραφο: Ευγενής άνθρωπος ο κ.Προκόπης Παυλόπουλος, με επιστημονική επάρκεια, από τα πιο δημοκρατικά στοιχεία του χώρου του. Αυτά από την μια. Από την άλλη, με τα τόσα «ναι» την τελευταία τριετία (Μνημόνιο, Δανειακή, Μεσοπρόθεσμο, Εφαρμοστικοί, Πολυνομοσχέδιο) δεν είναι κι ακριβώς αυτό που θα αποκαλούσαμε «αντιμνημονιακός». Ε;  Λάθος; 

Γυναίκες που ΖΟΥΝ ΜΙΑ ΚΟΛΑΣΗ: βιασμένες , “πετσοκομμένες”, “ξυλοφορτωμένες”, σκλάβες!

Δείτε το συγκλονιστικό βίντεο που θα σας κόψει την ανάσα…

Είσαι γυναίκα; Είσαι μοναδική…. Είσαι μάνα , είσαι αγωνίστρια , είσαι άνθρωπος. 

Κι αν δεν σεβαστείς εσύ η ίδια τον εαυτό σου δεν θα σε σεβαστεί κανείς…. 

Δείτε το βίντεο δίχως λόγια… που δείχνει γυναίκες ανα τον κόσμο

 να τραβούν τον δικό τους Γολγοθά….

                                         

                               

  

Όλα απο την αρχή!

Του Γιώργου Σταύρου

Καθώς υπάρχει μεγάλη σύγχυση στην κοινωνία σχετικά με το ποιος ευθύνεται για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε και τι ακριβώς είναι αυτό που πρέπει να αλλάξει, πιστεύω πως πρέπει να μπούνε κάποια πράγματα σε μια σειρά, γιατί οι περισσότεροι απλώς αναπαράγουν  ό,τι  ακούνε.

Έχετε σκεφτεί ποτέ τα πάντα από την αρχή, έτσι ώστε, όχι μόνο να βρείτε την ρίζα του κάθε προβλήματος, αλλά, κυρίως ,να διαμορφώσετε την πολιτική σας άποψη χωρίς να λέτε συνεχώς αντικρουόμενα και μη λογικά επιχειρήματα;
 Τα του τύπου : ''Θέλουν να αφανίσουν την Ελλάδα'', τα ''είναι μασόνοι'' - ''προδότες''
και οι φαντασιώσεις του κάθε Παϊσιου όταν έκανε χρήση ψυχοτρόπων ουσιών δεν είναι πολιτική άποψη.
   Ούτε και είναι επαρκές το ''είναι κλέφτες,άχρηστοι και ανίκανοι''.Συγκεκριμένα απέδειξαν το πόσο ικανοί είναι εφαρμόζοντας τόσα μέτρα, πείθοντάς σε να μην σηκώσεις κεφάλι ! Η αδικία ,όμως, δεν είναι συνώνυμο με την χαζομάρα. Αντιθέτως, πιο χαζό ακούγεται το ότι ο λαός τα δέχτηκε όλα χωρίς αντίδραση.


Για να μπούμε όμως στο κυρίως θέμα πρέπει να αναλύσουμε κάποια πράγματα.
Ας ξεκινήσουμε απο κάποιες απλές αναφορές για να ξέρουμε τι μας γίνεται:


Το οικονομικό σύστημα στο οποίο ζούμε σήμερα ονομάζεται καπιταλισμός. Προέρχεται απο την λέξη capital δηλαδή το κεφάλαιο. Κεφάλαιο, με απλά λόγια ,είναι ο συσσωρευμένος πλούτος, ο οποίος χρησιμοποιείται επενδυτικά με σκοπό το κέρδος. Στον καπιταλισμό οι ιδιώτες κατέχουν αυτόν τον πλούτο καθώς και την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και διακίνησης των προϊόντων, όπως και τις επενδύσεις σε οικονομικά αγαθά, παραγωγή, κατανομή, το εμπόριο και υπηρεσίες.
 Έτσι λοιπόν, αναγκαστικά στον καπιταλισμό υπάρχουν δυο κοινωνικές τάξεις. Η εργατική τάξη, όπως ονομαζεται(δηλ.ο λαός), και σε αυτήν ανήκουν όλοι οι εργαζόμενοι, καθώς όμως και οι άνεργοι και όλα τα χαμηλά απο οικονομικής άποψης στρώματα και απαριθμεί γύρω στο 99% του πληθυσμού και απο την άλλη η αστική τάξη δηλαδή οι κατέχοντες το κεφάλαιο(επιχειρηματίες,βιομήχανοι,εφοπλιστές και αφεντικά)που είναι περιπου το 1%. 
Αυτός ο διαχωρισμός των τάξεων εκτός απο το ότι για τον καπιταλισμό είναι αναγκαίος είναι και το αποτελεσμά του. 
  

Αυτοί, λοιπον, οι κεφαλαιοκράτες επενδύοντας σε μια επιχείρηση πολλαπλασιάζουν το κεφάλαιο τους. Πώς ακριβως συμβαίνει όμως αυτό? Για να λειτουργήσει μια επιχείρηση χρειάζεται ανθρώπινο δυναμικό, οπότε μισθώνει εργάτες. Το αφεντικό ,λοιπόν, μέσα απο την αγορά ή τη μίσθωση της εργατικής δύναμης καρπώνεται την εργατική υπεραξία που παράγεται. Αυτό σημαίνει ότι αν ο εργάτης παράγει εργασία Χ αξίας σε Ψ ώρες,το αφεντικό του τον αμείβει είτε λιγότερο απο αυτό είτε αυξάνει τις ώρες έτσι ώστε να έχει κάποιο κέρδος. Αυτό το επιπλεόν ονομάζεται υπεραξία και είναι η εκμετάλλευση που ασκεί το κεφάλαιο στους εργαζομένους. Υπεραξία ,επίσης  παράγεται και απο το εμπόριο, την πώληση δηλαδή του παραγωμένου προϊόντος σε τιμή υψηλότερη της αξίας του καθώς και την μεταπώληση σε ακόμα μεγαλύτερη τιμή. Έτσι, λοιπον ,παραγεται το κέρδος στον καπιταλισμό.Κάθε προιόν ή το χρήμα είναι η συμπυκνωμένη εργατοώρα και για να το έχεις πρέπει είτε να δουλέψεις είτε να καρπωθείς μέρος της εργασίας καποιου άλλου,οπως συμβαινει στον καπιταλισμο απο τα αφεντικά,αλλιως δεν παράγεται κάποια αξία. Ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής βασίζεται πάνω στην αντίθεση της σχέσης "κεφάλαιο/εργασία", όπου το κεφάλαιο πρέπει να αντλεί συνεχώς υπεραξία από την εργασία προκειμένου να υπάρχει και να αναπτύσσεται.

Έτσι λοιπόν εφόσον έχουμε μια συνεχώς ανάπτυξη του κεφαλαιόυ έχουμε και μια συνεχή εκμετάλλευση για τον εργαζόμενο με αποτέλεσμα τις μεγάλες οικονομικές ανισότητες και το χάσμα μεταξύ των  δύο τάξεων.Γι αυτό και λένε οτι οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.

  
Με την πάροδο των χρόνων και την αναπτυξη της τεχνολογίας , το κεφάλαιο αρχίζει να εκσυχρονίζει την παραγωγή του(με χρήματα απο τα κέρδη σε βάρος του εργάτη,απο την κάρπωση της υπεραξίας) με αποτέλεσμα να μην χρειάζεται τοσους πολλους εργαζομένους λόγω των μηχανημάτων,και έτσι απολυει και έχουμε αύξηση της ανεργίας.Οσο η ανεργία ανεβαίνει τόσο ανεβαίνει και η ''ανταγωνιστικότητα'' για εύρεση εργασιας με αποτέλεσμα την ολοένα και αποδοχή μικρότερων μισθών,με αποτέλεσμα και παλι το κερδος του κεφαλαιοκράτη και την φτωχοποίηση του εργαζομένου.Αυτός ο φαύλος κύκλος μεγάλωνει το οικονομικό χάσμα μεταξύ των τάξεων.


Χωρίς να πολυλογούμε όταν η υπεραπλιστία του κεφαλαίου φτάνει σε τέτοιο σημείο που τα ίδια τα προιόντα που παράγει δεν έχει σε ποιον να τα πουλησει(εφοσον εχει φτωχοποιησει τον λαο και δεν υπαρχει καταναλωση και υπαρχει υπερπαραγωγη) τότε έχουμε μία οικονομική κρίση.Τα πράγματα ''παγώνουν'' , το χρήμα δεν ρέει στην αγορά,το κατέχουν οι λίγοι.Δεν υπάρχει κατανάλωση,αρα σταματάει και η παραγωγη και εφοσον δεν υπάρχει ζήτηση για εργασια αυξανεται κι αλλο η ανεργία και κλείνουν οι επιχειρήσεις δημιουργώντας έναν  φαύλο κύκλο οικονομικής κρίσης.

Τι ρόλο παίζει το κράτος σε ολη αυτην τη υπόθεση;
Κράτος είναι το μακρύ χέρι του κεφαλαίου.Είναι ο ''μηχανισμός'' που νομοθετεί και νομιμοποιεί αυτην την εκμεταλλευση και έτσι το άδικο μπορεί να γίνει με έναν νόμο, νόμιμο  και να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης
Το κράτος επίσης πρέπει να μπορεί να εγγυηθεί για την τήρηση των νόμων που έχει επιβάλλει και γι αυτό έχει τα σώματα ασφαλείας. Ετσι με αυτον τον τρόπο αποτρέπεται η όποια εξεγερση ή διεκδίκηση απο πλευρας εργατικής τάξης προς την αστική(ασχέτως πως δικαιολογείται η ύπαρξη τους για την πάταξη του ''εγκληματος'')


Θα ρωτήσει καποιος τωρα αφου υποτίθεται έχουμε δημοκρατία τι είναι αυτα που μας λες; Και απαντω..Δημοκρατία ονομάζεται το πολιτευμα(ενα απο τα πολλα) με το οποίο ενα κράτος λειτουργεί . Με λίγα λόγια ο τρόπος με τον οποιο το κράτος θα νομοθετήσει.

Στην προκειμένη η δημοκρατία τους δεν είναι παρα μια κοινοβουλευτικη δικτατορία οπου ανα τεσσερα χρόνια σε καλουν να διαλέξεις δικτάτορα.Γιατί στην πραγματική και άμεση δημοκρατια αποφασίζουν οι πολλοί ενω σε αυτην εδω την δημοκρατια οι πολλοι το μονο που κανουν ειναι να αποφασιζουν για το ποιος θα αποφασιζει! (το αποτελεσμα ειναι παντα το ίδιο,η εξυπηρετηση των συμφερόντων της αστικης τάξης) 


Συνεχίζοντας έτσι την ανάλυση αυτή να περάσουμε στο θέμα εθνικισμός και φασισμός.

Τι σχέσεις υπάρχουν με το υπάρχον σύστημα με φασιστικά και ναζιστικά μορφώματα?
Με λίγα λόγια: Η άρχουσα τάξη για να διασπάσει και να αποδυναμώσει  τον λαό κάνει το γνωστό διαίρει και βασίλευε.Έτσι βολεύει πάρα πολυ να διαχωρίζει εργάτη απο εργάτη για να μην ενωθουν , και να τους βάζει διλλήματα ξένος και ντόπιος με αποτέλεσμα αντί να παλεύουν μαζί εναντια στο αφεντικό , ο ένας να νιώθει ανώτερος απο τον άλλον και να τσακώνονται μεταξύ τους.Οπως και επίσης κάθε φασιστικό μορφωμα χρειάζεται όταν η δημοκρατία δεν ''πιάνει''.Οταν δηλαδη κατι δεν ειναι εφικτο να το κερδίσουν με ''δημοκρατικο'' τρόπο δηλ χωρις αντιδράσεις απο τους κατω τοτε επιστρατεύουν ολους τους κατασταλτικους μηχανισμους για το επιβαλλουν.Ένας απο αυτους τους μηχανισμους ειναι και οι φασιστες οπως η Χρυση αυγη,που εναντιώνονται σε καθε εργατικη διεκδικηση,απεργια και διαδηλωση και σπερνουν ρατσιστικο μίσος υπερασπίζοντας σθεναρα το ''εθνος'' που αγκαλιάζει αφεντικά και δουλους για να τους πείσει πως εχουν κατι κοινό ή απο την αλλη για να τους πείσει πως εχουν να χωρίσουν κατι με τον αλλοδαπό ταξικό αδερφο.


Εκτος απο τον ρατσισμό μέθοδους διασπασης είδαμε πολλους όπως και το Ολυμπιακος - Παναθηναικος,δημόσιος ή ιδιωτικός υπάλληλος κτλ.καθώς και την ιεραρχία.Το να δινουν δηλαδη καποια προνομια σε καποιους απο τα κατω ώστε να την δούνε μικρα αφεντικα και ελέγχονται μεταξύ τους(επιστάτες ,διευθυντές και μεσαία τάξη γενικότερα).
Αυτά ήταν με απλά λόγια η εκτιμηση μου για το πως λειτουργει το συστημα σημερα και γιατι φτασαμε ως εδω.

Λυση; Δεν υπάρχει λύση;Φυσικά και υπάρχει και είναι μόνο στα χέρια μας! Εμείς και μόνος εμεις μπορουμε να βρουμε τον καταληλότερο τρόπο για να ανατρεψουμε αυτό το καθεστώς.
Κανενας σωτηρας και καμια κυβερνηση δεν θα κανει αυτα που εμεις πρεπει να κανουμε και τιποτα δεν θα χαριστεί αν δεν το διεκδικήσεις!Δεν αναγνωρίζουμε κανένα δοσμένο δικαίωμα απο την εξουσία,αναγνωρίζουμε μόνο ό,τι κερδίζουμε με τον αγώνα μας γιατί η αλλαγή ούτως ή αλλως δεν θα ΄ρθει ανώδυνα με μια ψήφο αλλά με διαρκή αγώνα και επαγρύπνηση.Στον δρόμο,στους χώρους εργασίας,στις συλλογικές δράσεις και κυρίως μέσα μας.


Ενάντια λοιπόν στην ανάθεση ευθύνης αλλά και στην λήθη εμείς απαντάμε με ανάληψη ευθύνης και αγώνα. Αλληλεγγύη και αυτό-οργάνωση. Με γενικές απεργίες διαρκείας, με καταλήψεις και απαλλοτριώσεις , με διαδηλώσεις , με οργάνωση στον εργασιακό χώρο μέσα απο σωματεία, με συνεχή πολιτική και κοινωνική ανυπακοή και με οργάνωση των λαϊκών μαζών μέχρι την κοινωνική και ταξική επανάσταση, για να πάρουμε πίσω αυτά που μας ανήκουν για μια κοινωνία ισότητας αλληλεγγύης και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ!


Αυτές οι μικρές εξεγέρσεις είναι η ανάδυση μίας κοινοτυπίας:καμμία εξουσία δεν μπορεί να στηριχτεί δίχως την εκκούσια σκλαβιά των υπηκόων της..Η εξέγερση αποκαλύπτει καλύτερα απο οτιδήποτε άλλο οτι οι ίδιοι οι εκμεταλλευόμενοι είναι αυτοί που κάνουν τον δολοφονικό μηχανισμό της εκμετάλλευσης να λειτουργεί.Οι εκμεταλλευόμενοι απλά ανακαλύπτουν μια δύναμη που πάντα είχαν,βάζοντας ένα τέλος στην αυταπάτη πως η κοινωνία αναπαράγεται απο μόνη της-ή πως κάποιος τυφλοπόντικας σκάβει στη θέση τους.Εξεγείρονται ενάντια στο παρελθόν της υπακοής-αυτό που υπήρξε-ενάντια στη συνήθεια που υψώνεται για να προστατεύσει τον παλιό κόσμο.

Αυτός ο κόσμος μας δηλητηριάζει και μας εξαναγκαζει σε αχρηστες και νοσηρες δραστηριοτητες,μας επιβαλει την αναγκη για χρημα και μας στερει τις παθιασμενες σχέσεις.Γερναμε αναμεσα σε αντρες και γυναικες διχως ονειρα,ξενοι σε μια πραγματικοτητα που δεν αφηνει χωρο στα πιο γενναιοδωρα ξεσπασματα μας.Δεν είμαστε παρτιζανοι της αυταπάρνησης.Απλα οτι καλύτερο εχει να μας προσφέρει αυτη η κοινωνια(καριερα,φημη,αναπαντεχη δοξα,)μας αφηνει αδιαφορους.Η εξουσια μας αηδιαζει εξίσου με την υπακοη.Είμαστε εκμεταλλευόμενοι οπως ολοι οι αλλοι και θελουμε να τελειωνουμε αμεσως με την εκμεταλλευση.Για εμας η εξεγερση δεν χρειαζεται καμμια αλλη δικαιολογια.


Η ζωή μας διαφεύγει και οποιοσδηποτε ταξικός λόγος δεν ξεκινά απο αυτή τη βάση είναι απλά ένα ψέμα.Σε μια υπέρμετρη προοπτική ελευθερίας ,δεν υπάρχουν ανώτερες μορφές αγώνα.Η εξέγερση χρειάζεται τα πάντα:εφημερίδες και βιβλία,όπλα και εκρηκτικά,περίσκεψη και βλαστήμιες,μαχαίρια και φωτιές.Το μόνο ενδιαφέρον πρόβλημα ειναι πως να τα συνδυάσουμε...

Βίντεο: Η συγκινητική διαφήμιση από την Ταΐλάνδη που κάνει τον γύρο του κόσμου

Γιατί αυτή είναι η χαρά του να δίνεις χωρίς να περιμένεις ανταλλάγματα! Μπορεί να πρόκειται για μια ταιλανδέζικη διαφήμιση, μπορεί οι πρωταγωνιστές της συγκεκριμένης ταινίας να είναι ηθοποιοί, το μήνυμα που περνά όμως, ξεπερνά την...επιφάνεια κι είναι πέρα για πέρα συγκινητικό.

Ο φτωχός πλην τίμιος ιδιοκτήτης ταβέρνας βοήθησε ένα μικρό παιδί 30 χρόνια πριν. Όταν προσπάθησε να κλέψει ένα σιρόπι και μια χούφτα φάρμακα για να γίνει καλά η μητέρα του. Μάλιστα αντί να το τιμωρήσει του έβαλε σε μια σακούλα και λίγη ζεστή σούπα λαχανικών.

30 χρόνια μετά, όταν λίγο έλειψε να χάσει τη ζωή του, το ίδιο μικρό χέρι που κάποτε κράτησε με θαλπωρή, τώρα έγινε το χέρι που του έσωσε τη ζωή και μαζί του έσβησε το "χρέος"...Εντός κι εκτός εισαγωγικών.

Γιατί η αλήθεια είναι πως όταν κάνεις ένα καλό, αυτό με κάποιο τρόπο σου επιστρέφεται...

ένας αθέατος ήρωας στο σχολείο της γέφυρας

 Ένας αθέατος ήρωας του καιρού μαζεύει κάθε μέρα τα παιδιά μιας παραγκούπολης και τα μαθαίνει γράμματα κάτω από μια γέφυρα στην Ινδία. Στο Νέο Δελχί, κάτω από μια γέφυρα του metro, συντελείται καθημερινά ένα μικρό θαύμα. Γύρω στα 70 παιδιά από τις γειτονικές παραγκουπόλεις παρακολουθούν μαθήματα στο υπαίθριο σχολείο που έχει στήσει εκεί ένας αφανής ήρωας, ο 40χρονος Rajesh Kumar Sharma. Πατέρας τριών παιδιών και ο ίδιος ο Sharma υποχρεώθηκε, λόγω οικονομικών προβλημάτων, να παρατήσει το Κολέγιο όπου σπούδαζε. Και, όπως παρατήρησε, το ίδιο ακριβώς συνέβαινε με πολλά παιδιά στην περιοχή. Δεν πήγαιναν σχολείο, γιατί οι οικογένειές τους δεν το άντεχαν οικονομικά. «Όποτε περνούσα από την περιοχή, έβλεπα παιδιά να χασομεράνε από εδώ κι από ‘κει, σπαταλώντας το χρόνο τους» είπε ο ίδιος, εξηγώντας πώς ξεκίνησε το όλο εγχείρημα. Σκέφτηκε, λοιπόν, να δημιουργήσει ένα δωρεάν σχολείο. Και, επειδή δεν είχε καν την οικονομική δυνατότητα να χτίσει – ή έστω να νοικιάσει – ένα μέρος για να κάνει μάθημα, έβαψε δύο τοίχους μαύρους για να τους χρησιμοποιήσει σαν πίνακα της τάξης και άρχισε να διδάσκει κάτω από μια γέφυρα. Παράλληλα, προσπάθησε να πείσει τους εργάτες και τους αγρότες της περιοχής να επιτρέψουν στα παιδιά τους να παρακολουθήσουν τα μαθήματα, αντί να δουλεύουν για να συμπληρώσουν το οικογενειακό εισόδημα. Και πράγματι.                                   

Σύντομα άρχισαν να καταφθάνουν στο «υπαίθριο σχολείο» παιδιά, που υπό άλλες συνθήκες θα δούλευαν από εδώ και από κει, χωρίς να έχουν την παραμικρή τύχη να ξεφύγουν από την προδιαγεγραμμένη μοίρα της φτώχειας. Στο σχολείο τα μαθήματα ξεκινάνε από τα βασικά. Στόχος είναι να προετοιμαστούν τα παιδιά, για να συνεχίσουν σε κάποιο δημόσιο σχολείο. Όταν ξεκίνησε πέρσι το εγχείρημα είχε 140 μαθητές. Τώρα, τουλάχιστον τους μισούς από αυτούς, όπως λέει ο ίδιος, κατάφερε να τους βάλει σε κανονικά σχολεία.Για να καταφέρει να κρατήσει το «σχολείο» του σε λειτουργία ο Sharma, αφήνει για δυο ώρες την δουλειά του σε ένα εμπορικό κατάστημα στο Shakarpur, όπου τον αναπληρώνει ο αδερφός του και πάει να διδάξει. «Έρχονται εδώ κάθε μέρα και καταφέρνουμε να είμαστε μπροστά στην ύλη από άλλα σχολεία», λέει ο ίδιος. Μάλιστα επιτρέπει και σε μικρότερα παιδιά να καθίσουν στις τάξεις και να παρακολουθήσουν.   Πλέον ο «καλός σαμαρείτης της εκπαίδευσης» δεν είναι μόνος. Τον βοηθάει και ο Laxmi Chandra, ένας μεταπτυχιακός φοιτητής. «Δεν παίρνω καν απουσίες», λέει ο Chandra. «Στα παιδιά αρέσει να έρχονται εδώ, γιατί δεν υπάρχουν οι περιορισμοί των κανονικών σχολείων και θέλουμε να το κρατήσουμε έτσι». Ο εμπνευστής του σχολείου της γέφυρας, θεωρεί ότι το μεγαλύτερό του επίτευγμα είναι η αλλαγή νοοτροπίας στους γονείς. Ότι δηλαδή τους έπεισε να επενδύσουν στη μόρφωση των παιδιών τους, γιατί έτσι μπορούν να τους προσφέρουν μια καλύτερη μοίρα. «Ο δάσκαλός μας, μας λέει πως για να αντιμετωπίσεις τη φτώχεια, πρέπει να ανοίγεις το μυαλό σου και αυτό γίνεται μόνο με τη μόρφωση», είπε στην τοπική εφημερίδα ένας 15χρονος μαθητής του Sharma.




Πηγή:LIFO

Έλληνας με καταγωγή από τα Γιάννενα ο φωτογράφος της χρονιάς για το 2014.

Οι καλύτερες φωτογραφίες για το 2014 τραβήχτηκαν από Έλληνα. Ο Έλληνας φωτογράφος Βαγγέλης Γιωτόπουλος κέρδισε τέσσερα βραβεία στο ετήσιο συνέδριο της παγκόσμιας φωτογραφικής ομοσπονδίας που έγινε στο Λονδίνο.

Αναδείχθηκε «Φωτογράφος της χρονιάς 2014 Media, Φωτογράφος της χρονιάς 2014 πορτρέτων, Φωτογράφος της χρονιάς 2014 Travel και κέρδισε και το ειδικό βραβείο Overall WINNER 2014 στο ετήσιο συνέδριο της παγκόσμιας φωτογραφικής ομοσπονδίας SWPP που έγινε στο ξενοδοχείο Hilton London Metropole.

Με καταγωγή από τα Ιωάννινα, έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να γίνει παγκοσμίως γνωστός με τη δουλειά αλλά και τα βραβεία που έχει κερδίσει με τις φωτογραφίες του.